De nieuwe gay-capital van Europa: Leuven. Sinds het weekend van 26,27 en 28 maart is Leuven omgetoverd tot de homohoofdstad van Europa. Waarom? Gewoon, Outsite was op bezoek.
Het is nog stil op station Delft. In de verte doemt een trein op, die de rust op het station hevig verstoord. Op dat moment weet het NS-personeel nog niet wat ze te wachten staat.
Langzaam groeperen mensen zich bij de kaartjesautomaat op het perron naast spoor 2. Wel geteld zijn het 10 mensen, onder leiding van een herkenbare opper homo.
Als er wederom een trein opdoemt, wordt het geluid hoorbaar harder naast de kaartjesautomaat. Wanneer de trein stopt voor het perron,
proppen zich tien vrouwelijke types zich in de smalle doorgang van de trein.
Op station Leuven penetreren wederom tien nichtjes de nog smallere Belgische doorgang van de trein.
Nietsvermoedend staat plotseling een hele kudde Belgische &/of’ers en een gestreste Nederlandse opperhomo, de homootjes op te wachten naast een enorm hoge paal voor het station.
Nadat de vele bagage in de iets te kleine Belgische auto’s gedrukt was, haastte iedereen zich naar het welkomsdiner.
Een smaaksensatie, door twee van de drie opperhomo’s bereid, viel bij zowel de Nederlandse en Belgische homo’s zeer in de smaak. Vooraf een rijke tomatensoep,
gevuld met nog rijkere ballen, gevolgd door kip-couscous-maaltijdsalade, afgesloten door een lekkere blanke dame.
Na deze culinaire explosie en verwenning van de smaakpupillen gingen de homo’s in draf naar het eerste feest. In de Lido, bekend om zijn woeste fuiven, gingen onze homo’s op in het feestgedruis.
Rond de klok van vieren, bleek een van de opperhomo’s missend te zijn. Na lang zoeken (lees: een uur) en lichtelijk stress bij zijn aanhang, besloten drie slimme poten in actie te komen.
Elke toilet die langer dan vijf minuten gesloten was geweest, werd provisorisch geopend met een muntje om te kijken of onze opperhomo niet per ongeluk was doorgespoeld.
Na een ongemakkelijke ontmoeting met een travestiet, die zijn/haar behoefte aan het doen was, vonden we E. toilet omarmend in slaap op de grond.
De volgende ochtend, nadat alle overmatige toxische stoffen afgevoerd waren, volgden de nichtjes het programma verder.
Rond de klok van twee, werden onze vrolijke jongens opgewacht door een charmante, doch bazige, dame bij de ingang van de brouwerij Stella Artois. Stella, het Heineken van België,
vloeide rijkelijk na afloop van de rondleiding. Opperhomo E. hield het verstandig genoeg bij water.
Na de intensieve rondleiding hadden de schaapjes natuurlijk enorme trek. Bij het Klooster aangekomen, en niet voor een verkrachting maar voor een smakelijk diner,
gingen de pootjes los met mes en vork. Achteraf bleek dit smakelijke diner, iets minder smakelijk dan in eerste instantie verwacht.
Wat de sfeer toch weer tot ongekende hoogte tilde, was de bekenning van wilde escapades van één van de Outsite leden. Na enig doorvragen,
bleek het om te gaan om intieme (misschien wat oppervlakkige) relatie met Hiroshima.
Omdat het pand van &/of zijn eerste verjaardag vierde, genoten alle wijfjes van een gratis fust. Toen de bodem van het fust bereikt was,
dropen de dronken feestgangers af naar club Key West, de gay hotspot du jour. Op locatie introduceerde de Outsite-clan ‘Cowboys en Indianen’ bij de Belgische holebi gemeenschap,
wat ze nog lang zal bijblijven. Halverwege de avond werden opeens opperhomo F. en Roelof2 vermist. Het trio bleek achteraf even ‘langs huis’ gegaan te zijn, voor anderhalf uur…
De karaoke bar was de volgende stop op de Outsite tour. Er passeerden van allerlei kunstwerken van de stem de revue.
Maar niets was zo prettig om naar te luisteren als de cover van Ademnood van Linda, Roos en Jessica, gezongen door de die-hards van de Outsite afvaardiging.
We zouden natuurlijk geen homootjes zijn, als we niet binnen enkele minuten verveeld zouden zijn van onze bezigheid.
Daarom besloten we verder te gaan binnen het bruisende Leuven, niet wetende wat ons te wachten stond.
Onderweg naar een andere feesttent, blijken de Nederlandse homo’s, zeer in trek te zijn bij een bestuurder van een rode auto.
Na enig gebabbel, zijn de vijf overgebleven vertrouwelingen in de rode auto gestapt en uit gekomen bij een dorp waar zelf boeren ‘klein’ tegen zeggen:
Erps-Kwerps. (Overigens, deze naam is een combinatie van twee dorpjes, er was dus niemand die dit ooit zelf zou bedenken.)
De exacte inhoud van de uitstap zal voor eens en altijd een groot mysterie blijven. De betrokken personen waren namelijk dermate doordrenkt van een bepaalde alcoholische drank,
dat de hersenen niet meer optimaal werkten. Uiteindelijk hebben de vijf flikkertjes besloten om richting huis te keren (lees 9 uur ’s ochtends)
om deel te nemen aan het over heerlijke ontbijt/lunch = brunch.
Het duurde even, maar iedereen heeft veilig de brunch bereikt. De een iets meer vermoeid dan de ander.
Om toch tegemoet te komen aan de vermoeidheid, hebben de mietjes besloten om een shiny film te kijken in het holebi-huis. Als je je afvraagd wat het voor film was, dat wil je niet weten…
Ondanks de vermoeidheid, konden de homo’s toch de weg terug vinden naar het station van Leuven.
Om vervolgens twee uur lang een coupe te bemannen (stel je voor: een coupe vol met homootjes).
Na een spannend, leerzaam en leuk weekend, zet het reisgezelschap weer voet op Nederlandse, wat zeg ik, Delftse bodem. Het einde van fantastisch weekend.
